ارزیابی اثربخشی و مقرون‌به‌صرفه بودن بیماریابی فعال هدفمند سل بر پایه پایش خطر سالانه عفونت در کودکان
پیش‌زمینه و هدف بالینی:
بیماریابی فعال (Active Case Finding یا ACF) یکی از ارکان کلیدی در مهار زنجیره انتقال مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (Mtb) محسوب می‌شود؛ با این حال، اجرای بهینه و پایدار آن در مناطق با بار بالای بیماری نیازمند داده‌های اپیدمیولوژیک دقیق و قابل اعتماد جهت هدایت مداخلات است. سنجش پاسخ ایمنی کودکان زیر پنج سال به عنوان نشانگری حساس از انتقال اخیر پاتوژن در جامعه شناخته می‌شود. این مطالعه با بهره‌گیری از داده‌های سرواپیدمیولوژیک و بررسی ایمنی‌زایی Mtb در کودکان زیر پنج سال، به بررسی هزینه-اثربخشی بیماریابی فعال هدفمند مبتنی بر خطر سالانه عفونت سل (ARTI) پرداخته است.
روش‌شناسی و شبیه‌سازی محاسباتی:
پژوهشگران با بهره‌گیری از داده‌های میدانی گردآوری‌شده از ۳۳ محله شهری در بلانتایر واقع در مالاوی، یک مدل ریاضی مبتنی بر ریزشبیه‌سازی مارکوف (Markov microsimulation) طراحی کردند. در این مدل، سه رویکرد غربالگری با یکدیگر مقایسه شدند:
۱. بیماریابی غیرفعال (Passive Case Finding یا PCF) به‌تنهایی.
۲. بیماریابی غیرفعال توأم با بیماریابی فعال غیرهدفمند (Untargeted ACF).
۳. بیماریابی غیرفعال توأم با بیماریابی فعال هدفمند بر اساس شاخص ARTI محلی.
پیامدهای سلامت با ارزیابی شاخص‌هایی نظیر امید به زندگی و سال‌های تعدیل‌شده بر اساس ناتوانی (DALYs) و هزینه‌ها از دو دیدگاه نظام سلامت و کل جامعه مورد سنجش قرار گرفتند.
یافته‌های اپیدمیولوژیک:
تحلیل‌های مدلسازی نشان داد که هدفمندسازی غربالگری فعال بر اساس تخمین‌های ARTI محلی در مقایسه با غربالگری غیرهدفمند، نسبت قابل‌توجهی از موارد فعال سل را با مصرف بهینه‌تر منابع شناسایی می‌کند. این رویکرد بار کلی ناتوانی (کاهش DALYs) را به میزان معناداری تعدیل کرده و از منظر هزینه-اثربخشی نسبت به غربالگری کورکورانه جامعه برتری چشمگیری نشان داد.
نتیجه‌گیری و دلالت‌های سلامت عمومی:
استفاده از پایش پاسخ ایمنی اطفال به عنوان شاخصی برای برآورد شیوع انتقال، ابزاری ارزشمند در طراحی برنامه‌های هدفمند کنترل سل است. با این حال، ترجمان بالینی و اجرایی این یافته‌ها در برنامه‌های سلامت ملی منوط به توسعه متدهای کم‌هزینه و مقیاس‌پذیر برای گردآوری داده‌های ARTI در جمعیت‌های بزرگ است.
