تبدیل گروه خونی اهدا کننده به یک نوع جهانی
محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا گفته اند که میتوان گروه های خونی را به یکدیگر تبدیل کنند.
در سال گذشته صلیب سرخ آمریکا کمبود خون برای تزریق به صورت یک مشکل اضطراری اعلام کرد.
اکنون محققان دانشگاه British Columbia این امید را داده اند که راه حل این مشکل پیدا کردند. به این صورت که حتی اگر افراد بیشتری خون اهدا نکنند با تبدیل گروه های خونی که کمتر استفاده می شود به گروه دیگر این مشکل را برطرف می نمایند. نتایج کارهای آنها در مجله Nature Microbiology منتشر شده است.
تفاوت گروه های خونی مختلف در قند های موجود در سطح سلول های قرمز است. گروه های خونی A دارای یک نوع قند، گروه های خونی B دارای نوعی متفاوت از گروه A است و نیز گروه خونی AB دارای هر دو نوع قند است گروه O هیچ قندی در سطح سلولهای خود ندارد.
همان طور که برای همه واضح است به دلیل نداشتن هیچ قندی در سطح سلول های خونی قرمز O با ورود به بدن فرد گیرنده واکنش ایمنی ایجاد نمی کند.
با وجود آنزیم های خاص که میتوان قندها را از سطح سلول ها خارج کرد. از این آنزیمها کمک گرفته شده و قندهای موجود در سطح سلول های A,B,AB خارج کرده و آنها را به گروه O تبدیل می نمایند.
لزوم تبدیل گروه های خونی به یکدیگر
در هنگام انتقال خون، بسیار مهم است که گروه خونی فرد دریافتکننده با فرد اهداکننده سازگار باشد. اگر گروه خونی سازگار نباشد، سیستم ایمنی بدن فرد دریافتکننده به گلبولهای قرمز خون اهدا شده حمله میکند و میتواند منجر به عوارض جدی و حتی مرگ شود.
- گروه خونی O به عنوان اهداکننده جهانی شناخته میشود، زیرا میتواند به افراد با هر گروه خونی دیگر خون اهدا کند.
- گروه خونی AB به عنوان گیرنده جهانی شناخته میشود، زیرا میتواند از افراد با هر گروه خونی دیگر خون دریافت کند.
دانشمندان در حال تحقیق و توسعه روشهایی برای تبدیل گروههای خونی به یکدیگر هستند. یکی از این روشها، استفاده از آنزیمهایی است که میتوانند آنتیژنهای A و B را از سطح گلبولهای قرمز حذف کنند و آنها را به گروه خونی O تبدیل کنند. این روش میتواند به افزایش ذخیره خون گروه O و تأمین نیازهای اورژانسی کمک کند.
مهمترین سیستم گروه های خونی، سیستم ABO است. این سیستم شامل چهار گروه خونی اصلی است: A، B، AB و O.
- گروه های خونی A: افرادی که گروه خونی A دارند، آنتی ژن A را روی گلبول های قرمز خود دارند و آنتی بادی B را در پلاسمای خون خود دارند.
- گروه های خونی B: افرادی که گروه خونی B دارند، آنتی ژن B را روی گلبول های قرمز خود دارند و آنتی بادی A را در پلاسمای خون خود دارند.
- گروه های خونی AB: افرادی که گروه خونی AB دارند، هر دو آنتی ژن A و B را روی گلبول های قرمز خود دارند و هیچ آنتی بادی را در پلاسمای خون خود ندارند.
- گروه های خونی O: افرادی که گروه خونی O دارند، هیچ آنتی ژنی را روی گلبول های قرمز خود ندارند و هر دو آنتی بادی A و B را در پلاسمای خون خود دارند.
علاوه بر سیستم ABO، سیستم های گروه بندی خونی دیگری نیز وجود دارند که اهمیت کمتری دارند، اما همچنان باید در هنگام انتقال خون در نظر گرفته شوند. یکی از این سیستم ها، سیستم Rh است که شامل گروه های خونی Rh مثبت و Rh منفی می شود.گروه های خونی نقش مهمی در انتقال خون ایفا می کنند. شناخت گروه های خونی و سازگاری آنها با یکدیگر برای انجام ایمن انتقال خون ضروری است. تحقیقات در زمینه تبدیل گروه های خونی می تواند به حل مشکل کمبود خون و نجات جان انسان ها کمک کند.
دانشمندان پیش از این نیز ایدهی تبدیل خونهای اهدا شده به یک گروه خونی مشترک را مطرح ساخته بودند، اما در ادامه نتوانستند آنزیم یا آنزیمهایی را شناسایی نمایند که قادر به پیشبرد مؤثر چنین فرآیندی باشد.ویترز هماکنون با همکارانش در مرکز تحقیقات خون دانشگاه بریتیش کلمبیا، در حال درستیآزمایی نتایج مطالعهی خود و فراهم آوردن مقدمات لازم برای انجام کارآزماییهای بالینی است. او در نظر دارد از تکامل جهتدار (directed evolution) کمک بگیرد. تکامل جهتدار، نوعی تکنیک مهندسی پروتئین که امکان شبیهسازی نوع طبیعی تکامل را در آزمایشگاه فراهم میکند. هدف اصلی ویترز، ساخت کارآمدترین آنزیم جهت حذف بنیانهای قندی است.
رفرنس:sciencealert.com