حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم 

0

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

حساسیت به مایع منی یا اسپرم (حساسیت به پلاسمای منی)  بسیار نادر است و به ندرت در زنان اتفاق می افتد. علائم رایج این نوع حساسیت عبارت است از خارش، سوزش و یا تورم بعد از گذشت چند دقیقه تا یک ساعت پس از تماس با مایع منی. سایر علائم این حساسیت شامل کهیر، سرگیجه و اشکال در تنفس می باشد.

حساسیت به پلاسمای منی محدود به قشر خاصی نیست و هر زنی ممکن است به مایع منی همسر خود حساسیت داشته باشد.

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم 
حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

اگر فرد فکر می کند که ممکن است حساسیت به اسپرم برای او مشکل ایجاد کند بهتر است با دکتر خود در این زمینه صحبت کند. آنتی هیستامین و استفاده از کاندوم می تواند برای او مفید باشد. متخصص آلرژی هم می تواند با استفاده از یک فرآیند حساسیت زدایی وضعیت بیمار را بهتر کند.

آلرژی به اسپرم یا حساسیت به سمن یا حساسیت بیش از حد به پلاسمای منی یک اختلال نادر است که برخی زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. علاوه بر این اگر شریک جنسیتان از کاندوم استفاده می‌کند شما متوجه ابتلا به این بیماری نخواهید شد. برای رخ دادن حساسیت، اسپرم باید در تماس مستقیم با بدن قرار بگیرد. نادر بودن این نوع حساسیت اغلب منجر به تشخیص اشتباه و شباهت علائم آن به عفونت‌های دیگر می‌شود.

این بیماری به طور معمول با موارد زیر اشتباه گرفته می‌شود:

  • عفونت قارچی
  • عفونت مجاری ادراری
  • تبخال تناسلی
  • واژینیت
  • بیماری‌های مقاربتی

 

برخی دلایل حساسیت به اسپرم

آلرژی به اسپرم یا حساسیت بیش از حد به پلاسمای منی  معمولاً به این دلیل رخ می دهد که بدن شخص نسبت به برخی پروتئین‌ها یا مواد شیمیایی موجود در مایع منی شریک جنسی خود واکنش‌های آلرژیک نشان می‌دهد. حساسیت به مایع منی به دلیل وجود یک گلیکوپروتئین رخ می‌دهد که توسط غده پروستات ترشح می‌شود.

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم 
حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

علائم حساسیت به پلاسمای منی

علائم حساسیت به اسپرم موضعی می‌باشند، اما ممکن است در سرتاسر بدن فرد گسترش پیدا کنند. همچنین علائم حساسیت حدود ۱۰ تا ۲۰ دقیقه پس از تماس بدن با اسپرم بعد از مقاربت جنسی شروع به ظاهر شدن می‌کنند. علائم حساسیت به اسپرم محدود به ناحیه واژن نمی‌باشد اما می‌تواند در هر بخش دیگری از بدن که در تماس با مایع منی قرار می‌گیرد رخ دهد.

برخی از علائم حساسیت به مایع منی یااسپرم عبارتند از:

  • سوزش
  • خارش واژن
  • تنگی در قفسه سینه
  • کهیر
  • سرگیجه
  • ادرار دردناک
  • بیهوشی در موارد شدید که ممکن است خطرناک باشد. اگر احساس ضعف کردید باید سریع با پزشک تماس بگیرید.
  • آنافیلاکسی
  • مشکل در تنفس
  • ورم
  • اگزمای آتوپیک
  • خس خس سینه

آیا حساسیت به مایع منی یا اسپرم بر باروری زن تاثیردارد؟

حساسیت به اسپرم باعث ناباروری نمی شود اما بروز این علائم در بدن زن می تواند آن را بسیار دشوار کند . اگر فردی دچار این علائم می شود  و این آثار در او بسیار شدید است به طوری کهجلوی باردار شدن او را می گیرد، استفاده از روش های بارداری دیگر مثل تلقیح مصنوعی می تواند گزینه ی مناسبی باشد.

 

اثرات منفی حساسیت به مایع منی

جدا از ناراحتی‌های جسمانی، حساسیت به اسپرم روی رابطه‌ی بین زن و شوهر نیز تاثیر می‌گذارد. زنان به طور معمول به علت مسائل فیزیولوژیکی از نزدیکی پرهیز می‌کنند.

این فقدان صمیمیت می‌تواند تاثیرات منفی شدیدی بر رابطه و زندگی زناشویی داشته باشد. بنابراین شما و همسرتان باید با یکدیگرارتباط برقرار کنید و برای برطرف کردن این تفاوت‌ها با یک متخصص یا روانشناس نیز مشورت کنید.

راه تشخیص

اگر فکر می‌کنید که دچار حساسیت به اسپرم هستید یا هر گونه علائم خاصی را دارید باید با متخصص زنان مشورت کنید. برخی از روش هایی که متخصص زنان برای تایید حساسیت به اسپرم استفاده می‌کند عبارتند از:

۱٫آزمایش داخل پوستی

پزشک از تکنیکی به اسم آرمایش درون پوستی برای تایید حساسیت به مایع منی استفاده می‌کند. به طور معمول، مقدار کمی از اسپرم همسرتان در زیر پوست تزریق می کند تا حساسیت به اسپرم تایید شود.

 

۲٫استفاده از کاندوم

این روش ساده‌ترین راه برای تایید حساسیت به اسپرم یا مایع منی می‌باشد. اگر علائم آلرژی به پلاسمای منی پس از رابطه‌ی جنسی محافظت شده (استفاده از کاندوم) ظاهر نشوند، در این صورت شما به اسپرم همسرتان حساسیت دارید.

 

۳٫آزمایش اسپرم جدا شده
به این آزمایش تست خراش پوستی نیز می گویند. در این آزمایش، متخصص مقداری از اسپرم‌های جدا شده را به بدن زن تزریق می‌کند. اگر زن دچار حساسیت به اسپرم باشد، بدن او واکنش آلرژیک شدیدی را به مایع منی نشان می‌دهد. در غیر این صورت، چنین واکنشی بعد از تزریق اسپرم جدا شده رخ نخواهد داد.

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم 
حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

درمان حساسیت به مایع منی

 

اگر دچار آلرژی به سمن(حساسیت به مایع منی) باشید، پزشک برخی از این روش‌های درمانی زیر را به شما توصیه خواهد کرد:

۱٫تزریق منی به واژن

درروش تزریق منی به واژن، پزشک دوز کمی از مایع منی همسر را در فواصل زمانی منظم به واژن تزریق می‌کند. درمان برای چند ساعت ادامه می‌یابد. این روش درمانی برای حساسیت به اسپرم مانند درمان نیش زنبور است که در آن برای کمک به افزایش ایمنی بدن به زهر مقادیر کمی از زهر وارد بدن بیمار می‌شوند. اما برای افزایش میزان موفقیت این روش درمانی، پزشک توصیه به انجام رابطه‌ی جنسی منظم به مدت چند روز می‌کند. در غیر این صورت بیماردوباره در معرض آلرژن‌های موجود در مایع منی قرار می‌گیرد.

 

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم 
حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

 

۲٫تلقیح داخل رحمی

اگر بدن به شدت به مایع منی حساس باشد و با وجود درمان واکنش‌های آلرژیک شدیدی را به آن نشان دهد، در این صورت پزشک انجام لقاح مصنوعی را برای باردار شدن توصیه می کند . در این روش، پزشک برای افزایش شانس باردارشدن اسپرم‌های جدا شده (اسپرم بدون مایع منی) را در زمان تخمک گذاری به بدن تزریق می‌کند.

هدف اصلی این روش افزایش تحمل بدن نسبت به مایع منی است تا از بروز واکنش‌های منفی جلوگیری شود. با اینکه مکانیزم دقیق این درمان همچنان مشخص نشده است، اما متخصصین معتقدند که تزریق منظم اسپرم به بدن شخص موجب تولید پادتن‌هایی در برابر پروتئین‌های مایع منی می‌شود. با این حال نباید بدون رعایت توصیه‌های پزشکی این درمان را انجام دهید، زیرا می‌تواند عواقب خطرناکی داشته باشد.

حساسیت به پلاسمای منی/ درمان حساسیت به مایع منی یا اسپرم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.